Procedura zwolnień grupowych nie dotyczy wszystkich pracodawców, lecz tylko tych, którzy zatrudniają co najmniej 20 pracowników. Do tej liczby zalicza się wszystkich pracowników, niezależnie od tego, czy mają zawarte umowy o pracę na czas określony, czy nieokreślony, czy są zatrudnieni na pełen etat, czy nie. Nie są w niej natomiast uwzględniane osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych, np. na podstawie umowy o świadczenie usług.
REKLAMA
Za „zwolnienie grupowe” w odniesieniu do takiego pracodawcy uznaje się działanie polegające na rozwiązaniu przez niego stosunków pracy, w drodze wypowiedzenia, a także na mocy porozumienia stron w okresie do 30 dni w stosunku do co najmniej:
- 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,
- 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników,
- 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników.
Przykład I
Firma produkująca odzież zatrudnia w sumie piętnastu pracowników. Zdecydowano o rozwiązaniu umów o pracę z pięcioma osobami w ciągu najbliższych dwóch tygodni. Ponieważ pracodawca nie zatrudnia co najmniej dwudziestu pracowników, procedura zwolnień grupowych nie ma do niego zastosowania.
Przykład II
Zakład produkujący doniczki zatrudnia 150 pracowników. Zdecydowano, że w ciągu 25 dni pracodawca wręczy wypowiedzenia umów o pracę lub zawrze porozumienie o ich rozwiązaniu z 20 pracownikami. Liczba 20 pracowników przekracza 10% pracowników, zatem jest to zwolnienie grupowe i pracodawca jest zobowiązany zastosować procedury określone w Ustawie.
Do tych liczb wlicza się pracowników, z którymi rozwiązano stosunek pracy z inicjatywy pracodawcy na mocy porozumienia stron, jeżeli było ich co najmniej pięciu.
Etap pierwszy
Pierwszy etap zwolnień grupowych to etap konsultacji pracodawcy ze stroną pracowniczą. Na pracodawcy spoczywa bowiem obowiązek skonsultowania zamiaru przeprowadzenia...