Dołącz do czytelników
Brak wyników

Prawo pracy w praktyce

28 marca 2019

NR 9 (Marzec 2019)

Pracownicze Plany Kapitałowe - Skuteczny sposób na oszczędzanie, czy jedynie dodatkowy obowiązek dla pracodawcy?

0 58

O PPK słyszymy już od połowy lutego 2017 r., kiedy to Rada Ministrów przyjęła nową wizję rozwoju Polski „Strategia Odpowiedzialnego Rozwoju – Program Budowy Kapitału”, opracowaną przez Ministerstwo Rozwoju. Twórcy ustawy szacują, że na uczestnictwo w PPK do 2025 r. zdecyduje się nawet 50% uprawnionych osób. Czas pokaże, czy uda się osiągnąć tak ambitny poziom partycypacji w PPK.

PPK to pracowniczy plan kapitałowy stanowiący dodatkowe zabezpieczenie na emeryturę. Jego ideą jest gromadzenie oszczędności i ich inwestowanie w celu pomnożenia i poprawy sytuacji osób zatrudnionych po ukończeniu przez nie 60. roku życia. PPK są współfinansowane przez podmiot zatrudniający, osobę zatrudnioną oraz państwo. PPK nie gwarantują jednak dodatniej stopy zwrotu z inwestycji. PPK są systemem powszechnym, zorganizowanym i związanym z zakładem pracy.

Obowiązek tworzenia PPK

Powszechność systemu PPK oznacza, że obowiązek utworzenia PPK będzie obejmował prawie wszystkich przedsiębiorców bez względu na podstawę prawną zatrudnienia załogi (pracownicza lub cywilnoprawna) oraz i jej liczebność. Nawet jeśli wszystkie osoby zatrudnione mające prawo uczestniczyć w PPK złożą deklarację, że nie chcą oszczędzać w PPK, to przedsiębiorca i tak będzie zobowiązany PPK utworzyć. Co do zasady, jednym z nielicznych wyjątków zwalniających z powyższego obowiązku będzie prowadzenie Pracowniczego Programu Emerytalnego (PPE), o ile zostaną spełnione określone wymogi.
Co więcej, obowiązek tworzenia PPK będzie również ciążył na podmiotach z siedzibą za granicą, jeżeli zatrudniają w Polsce pracowników lub osoby na umowach cywilnoprawnych podlegających pod polski system ubezpieczeń społecznych.

Ważne

Obowiązek utworzenia PPK jest powiązany z liczebnością osób zatrudnionych u danego przedsiębiorcy. I tak, ustawa o PPK obejmie:

  • od 1 lipca 2019 r. podmioty zatrudniające co najmniej 250 osób,
  • od 1 stycznia 2020 r. podmioty zatrudniające co najmniej 50 osób,
  • od 1 lipca 2020 r. podmioty zatrudniające co najmniej 20 osób,
  • od 1 stycznia 2021 r. pozostałe podmioty, w tym jednostki sektora finansów publicznych.


Obowiązek utworzenia PPK nie obejmie m.in. podmiotów zatrudniających, które w dniu objęcia ich ustawą o PPK prowadzą PPE oraz naliczają i odprowadzają składki podstawowe do PPE w wysokości co najmniej 3,5% wynagrodzenia, jeżeli do PPE przystąpiło co najmniej 25% osób zatrudnionych w tym podmiocie. Te warunki muszą być utrzymane przez cały okres prowadzenia PPK, w przeciwnym razie podmiot zatrudniający będzie zobowiązany utworzyć PPK i przez jakiś czas prowadzić oba programy (do momentu ewentualnej likwidacji PPE).
Objęcie danego podmiotu ustawą o PPK oznacza, że w ciągu niecałych trzech miesięcy trzeba będzie PPK utworzyć. W praktyce utworzenie PPK polega na podjęciu szeregu czynności związanych z zawarciem z wybraną instytucją finansową dwóch umów stanowiących podstawy PPK: umowy o zarządzanie PPK i umowy o prowadzenie PPK. 

Procedura utworzenia PPK

Założenie PPK wymaga w szczególności podjęcia następujących działań: 

  • wybrania instytucji finansowej, z którą ma zostać zawarta umowa o zarządzanie PPK;
  • uzgodnienia tego wyboru z zakładową organizacją związkową, a jeśli taka nie działa u danego podmiotu zatrudniającego – z reprezentacją osób zatrudnionych wyłonioną w trybie przyjętym w danym podmiocie;
  • zawarcia umowy o zarządzanie PPK z wybraną instytucją finansową – nie później niż na 10 dni roboczych przed dniem, w którym w stosunku do pierwszej osoby zatrudnionej dany podmiot jest zobowiązany zawrzeć umowę o prowadzenie PPK;
  • zarejestrowania programu w ewidencji PPK; taka rejestracja jest po stronie instytucji finansowej;
  • zawarcia kolejnej umowy z instytucją finansową – umowy o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz każdej osoby zatrudnionej – po upływie trzeciego miesiąca zatrudnienia w podmiocie zatrudniającym, nie później niż do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin trzech miesięcy zatrudnienia; taka umowa jest jedna, a załącznikiem do niej jest aktualna lista uczestników PPK.

Rezygnacja z PPK

Osoba zatrudniona uczestnicząca w PPK ma prawo w każdym momencie złożyć deklarację o nieoszczędzaniu. Taka deklaracja jest skuteczna w miesiącu jej złożenia. Oznacza ona, że ani podmiot zatrudniający, ani osoba zatrudniona nie będą już dokonywać wpłat na rzecz PPK. Dotychczas zgromadzone środki będą nadal inwestowane w ramach PPK, chyba że osoba zatrudniona złoży wniosek o ich wcześniejszą wypłatę.
Deklaracja o nieoszczędzaniu jest ważna przez cztery lata. Jeśli osoba zatrudniona po upływie tego terminu w dalszym ciągu nie chce oszczędzać, powinna ponownie złożyć deklarację. Jeśli tego nie zrobi, to od 1 kwietnia zostanie automatycznie zapisana do PPK (nie dotyczy osób między 55. a 70. rokiem życia – tam zapis jest na wniosek takiej osoby) i będą za nią dokonywane wpłaty do PPK (dopóki nie złoży ewentualnej nowej deklaracji).
W każdym momencie można natomiast odwołać deklarację i przystąpić do PPK ze skutkiem od kolejnego miesiąca.

Wpłaty do PPK

Wpłaty dzielimy na obowiązkowe i dodatkowe. Te ostanie to dobrowolne wpłaty zadeklarowane przez podmiot zatrudniający lub uczestnika PPK. 
Podstawą wpłat jest wynagrodzenie rozumiane jako podstawa wymiar...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "HR Business Partner"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy