W czasach I rewolucji przemysłowej, która zapoczątkowała masowe zatrudnianie pracowników w zorganizowanych zakładach pracy, niespecjalnie przejmowano się pracownikami. Traktowano ich jako element produkcji, często gorzej od produktu, który był efektem ich prac. Ponieważ nie istniały żadne normy oraz ograniczenia w zatrudnieniu, niezwykle popularne było eksploatowanie pracowników (w tym kobiet i dzieci) do granic ich możliwości), a gdy się „zepsuli”, wymienianie ich na nową siłę roboczą. Z początkiem II rewolucji przemysłowej ten stan się tylko pogłębił, co doprowadziło do wprowadzenia pierwszych zasad prawa pracy, w tym pierwszych zasad BHP, prowadzących do zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w środowisku pracy.
Autor: Joanna Namojlik
